Guido Geelen

teksten

Korte toespraak bij de inauguratie van het beeld van Guido Geelen

woensdag 6 april 2005, door Daan Van Speybroeck

project Beeld voor Tandheelkunde

Korte toespraak bij de inauguratie van het beeld van Guido Geelen
in het Studiecentrum Tandheelkude van het UMC St Radboud in Nijmegen,
op woensdag 6 april 2005, door Daan Van Speybroeck

Dames en Heren,

Het beeld van Guido Geelen Laat ons twee handen van een tandarts zien op de wijze waarop hij als tandarts zijn materiaal vasthoudt wanneer hij ons in de mond kijkt De kunstenaar heeft een bestaande situatie genomen, ontleend aan de dagelijkse praktijk van de
tandarts en deze in brons gegoten. Het betreft echter slechts een onderdeel: twee handen die een houding aannemen om goed te kunnen zien wat daar - in de mond - aan de gang is.
In zekere zin ontdoet de kunstenaar, door een 'detail' - als ik het zo mag zeggen - van de tandartsenpraktijk te isoleren, de situatie van haar context: het bezoek aan de tandarts.
En meteen transponeert hij de situatie naar een ander gebied: namelijk dat van het kijken. Hij zegt dan niet zozeer iets over de tandheelkunde maar over het kijken. En zo belanden we plots, onverwachts in de beeldende kunst waar het uiteindelijk om het kijken gaat. Of eerder het betreft een zigzaggen tussen
tandheelkunde en beeldende kunst.
Bij beide gaat het om een wijze van kijken in het perspectief van iets te zien dat zich op het eerste gezicht niet laat kennen, maar zich pas bij een grote concentratie prijs geeft.
En als toeschouwer raken we erin betrokken: want wie kijkt uiteindelijk? Niet zozeer de tandarts - die is niet te zien -, niet zozeer de kunstenaar - die toont in het beeld enkel zijn handen -. Hun zogenaamde afwezigheid nodigt ons uit zélf te kijken en aldus nauw betrokken te raken bij het beeld.

Guido Geelen versterkt de trek of de hang naar de kunst door duidelijk te laten zien dat het om een artefact gaat: een beeld dat zich als beeld duidelijk poneert en zich met een bijzondere status bekleedt door zijn gouden kleur.
Goud is van oudsher verbonden met tandheelkunde: denken we maar aan de gouden tanden die we al dan niet hebben. Dit goud lijkt af te stralen op de hier getoonde handen van de tandarts van wie we 'gouden handjes' verwachten wanneer hij in onze mond aan het werk is.
Goud sluit echter ook het gevaar in dat het alleen om opsmuk gaat. Maar dit raakt onmiddellijk getemperd, ja gecorrigeerd, door de gietkanalen van het aluminium blijvend te laten zien. Aldus wordt het geen patserig, maar een eerlijk beeld.

En als zo'n beeld - na ontdaan te zijn van zijn context - daarna weer in de context van de tandheelkunde wordt binnengebracht - hier in de voortuin van het Studiecentrum tandheelkunde - dan laat Guido Geelen op subtiele wijze de tandheelkunde onder een ander aspect dan haar kunde zien, namelijk daar waar tandheelkunde tandheelkunst wordt. Dit beeld van Guido Geelen kan dan ook enkel een verrijking voor deze tak van de medische wetenschap zijn.